fa اثر عصاره آبی بخش هوایی گیاه اکیناسه پورپوره‌آ (سرخارگل) بر ایمنی‌زایی واکسن ژنی حامل ژن M2 ویروس انفلوآنزا ویروس شناسی Virology تحقيقي Original Articles زمینه و هدف : تغییرات مداوم آنتی‌ژنتیکی در ویروس انفلوآنزا، هرسال موجب ایجاد نگرانی‌هایی در تولید واکسن می‌گردد. آنتی‌ژن‌های حفاطت شده به‌دلیل آن که نیاز به تطبیق سویه‌های طراحی شده برای واکسن با سویه‌های در حال گردش ندارند؛ انتخاب مناسبی برای واکسن هستند. ژن M2در میان ویروس‌های انفلوآنزا حفاظت شده است و این پتانسیل را دارد که به عنوان یک واکسن جهانی در نظر گرفته شود. این مطالعه به منظور بررسی اثر عصاره آبی بخش هوایی گیاه اکیناسه پورپوره آ (سرخارگل) بر ایمنی‌زایی واکسن ژنتیکی حامل ژن M2ویروس انفلوآنزا انجام شد. روش بررسی : این مطالعه مداخله‌ای روی موش‌های ماده 8-6 هفته‌ای نژاد BALB/c با وزن تقریبی 250-300 گرم انجام شد. پلاسمید کدکننده ژن M2 ویروس انفلوآنزا سویه A/New Caledonia/20/99 (H1N1) پس از انتقال به باکتری E.coli top10 f &#39; و کشت در محیط لورین برتانی مایع، در مقیاس انبوه تخلیص شد و غلظت آن با روش اسپکتروفوتومتری اندازه‌گیری گردید. 40 سر موش در 8 گروه 5 تایی تقسیم شدند. گروه‌های واکسن، ویروس انفلوآنزای غیرفعال شده PR8)) و یا واکسن ژنی ( (pcDNA-M2را به تنهایی یا همراه با عصاره دریافت کردند. به گروه‌های کنترل، پلاسمید خالی pcDNA))، عصاره اکیناسه و یا بافر فسفات تزریق شد. پلاسمید و ویروس غیرفعال شده درون ماهیچه‌ای و عصاره گیاه اکیناسه درون صفاقی تزریق گردید. واکسیناسیون در سه دوره با فاصله 15روز انجام شد. از همه حیوانات قبل از ایمن‌سازی و 21 روز بعد از آخرین واکسیناسیون خونگیری به‌عمل آمد و آنتی‌بادی اختصاصی M2 با روش الایزای غیرمستقیم اندازه‌گیری گردید. سپس موش‌ها تحت بیهوشی و از طریق بینی با ویروس انفلوآنزا PR8 سازگار شده با موش آلوده شدند و به مدت سه هفته برای ارزیابی کارایی واکسن، از نظر کاهش میزان مرگ و میر مورد بررسی قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS-16 و آزمون One-way ANOVA و Kaplan&ndash;Meier test تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها : بیشترین پاسخ ایمنی اختصاصی در گروه دریافت کننده ویروس غیرفعال و عصاره اکیناسه مشاهده شد. تفاوت مشاهده شده در پاسخ ایمنی اختصاصی در گروه‌هایی که واکسن ژنی را دریافت کرده بودند؛ در مقایسه با گروه‌های کنترل معنی‌دار بود (P<0.05). به‌علاوه پاسخ ایمنی اختصاصی در گروهی که واکسن ژنی را همراه با عصاره دریافت کرده بودند؛ نسبت به گروهی که فقط واکسن ژنی به آنها تزریق شده بود؛ تفاوت معنی‌داری داشت (P<0.05). همچنین بیشترین درصد بقا در موش‌هایی دیده شد که ویروس کامل غیرفعال و یا واکسن ژنی همراه با عصاره اکیناسه به آنها تزریق شده بود. نتیجه‌گیری : این مطالعه نشان داد که سازه ژنی کدکننده پروتئین M2 قابلیت القاء ایمنی علیه ویروس انفلوآنزا را داراست و می‌تواند موش‌های واکسینه شده را در مقابل چالش کشنده با ویروس PR8 محافظت نماید. به‌علاوه کاربرد عصاره آبی بخش هوایی گیاه اکیناسه همراه با واکسن، منجر به افزایش کارایی واکسن ژنی M2 در القاء ایمنی و حفاظت بخشی در مدل حیوانی می‌گردد. Background and Objective: Continuous antigenic variation of Influenza a viruses causes a major concern to develop Influenza vaccine. Conserved antigens are suitable candidates for vaccine production due to its non-requirement to match the designed strains with circulating strains. The M2 gene is conserved among Influenza a viruses and has potential to be considered as a universal vaccine. This study was designed to evaluate the effects of aqueous Echinacea purpurea extract on immunogenicity of DNA vaccine encoding M2 gene of Influenza virus. Materials and Methods: This interventional study was carried out on female BALB/c mice with 3-4 week age (250-300 gr). Plasmid DNA encoding M2 gene (pcDNA-M2) of Influenza virus A/New Caledonia/20/99 (H1N1) was transformed into E.coli top10 f&#39; and cultured in LB broth media. Large scale plasmid preparation was done and the concentration was measured by spectrophotometric method. Mice were divided into eight groups and immunized three times with fifteen days apart. Vaccine groups received inactivated Influenza virus or pcDNA-M2, alone or in combination with Echinacea extract. Control groups were injected pcDNA, Echinacea extract, and phosphate buffer. All animals were left to bleed before immunization and at 21 days after the last vaccination and specific anti-M2 antibodies were measured by indirect ELISA. Then the mice were intranasally challenged under an aesthesia with mouse-adapted PR8 Influenza virus and monitored for 3 weeks to evaluate the vaccine regimen efficacy in reduction of mortality rate compared to control groups. Data were analyzed using SPSS-16, One-way ANOVA and Kaplan&ndash;Meier tests. Results: The highest specific immune response was obtained in mice received inactivated virus plus extract (P<0.05). Immune responses in mice inoculated with pcDNA-M2 were significantly higher compared to all control groups mice (P<0.05). In addition the specific immune responses in group inoculated with pcDNA-M2 and aqueous extract was higher compared to the group receiving only pcDNA-M2 (P<0.001). The highest survival rate was observed in mice injected with inactivated virus or pcDNA-M2 plus extract. Conclusion: This study showed that pcDNA-M2 induced specific immunity and protected mice against lethal challenge with PR8 Influenza virus. Furthermore, application of Echinacea extract with M2 gene vaccine increased vaccine efficacy. واکسن ژنی , عصاره اکیناسه پورپوره‌آ , انفلوآنزا , ژن M2 DNA vaccine, Echinacea purpurea extract, Influenza, M2 gene of Influenza virus 82 88 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-631&slc_lang=fa&sid=1 Rousta F (MSc) فاطمه روستا 5900319475328460050772 5900319475328460050772 No MSc of Microbiology, Department of Microbiology, Islamic Azad University, Science and Research Branch, Tehran, Iran کارشناس ارشد میکروب‌شناسی، گروه میکروب‌شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی تهران Fotouhi F (PhD) فاطمه فتوحی fotouhi@pasteur.ac.ir 5900319475328460050773 5900319475328460050773 Yes Assistant Professor, Department of Virology, Influenza Research Lab, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran استادیار گروه ویروس‌شناسی، آزمایشگاه تحقیقات انفلوآنزا، انستیتو پاستور ایران Ghaemi A (PhD) امیر قائمی 5900319475328460050774 5900319475328460050774 No Assistant Professor, Department of Medical Microbiology, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran استادیار گروه میکروب‌شناسی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان Heidarchi B (MSc) بهناز حیدرچی 5900319475328460050775 5900319475328460050775 No MSc of Microbiology, Influenza Research Lab, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran کارشناس ارشد میکروب‌شناسی، آزمایشگاه تحقیقات انفلوآنزا، انستیتو پاستور ایران Mazaheri V (MD) وحیده مظاهری 5900319475328460050776 5900319475328460050776 No MD, MPH, Influenza Research Lab, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran پزشک عمومی ، آزمایشگاه تحقیقات انفلوآنزا، انستیتو پاستور ایران Fazeli M (MSc) مریم فاضلی 5900319475328460050777 5900319475328460050777 No PhD Candidate in Virology, Department of Medical Virology, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran دانشجوی دکتری تخصصی ویروس‌شناسی، گروه ویروس‌شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس Torabi A (BSc) علی ترابی 5900319475328460050778 5900319475328460050778 No BSc of Laboratory Science, Influenza Research Lab, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran کارشناس علوم آزمایشگاهی، آزمایشگاه تحقیقات انفلوآنزا، انستیتو پاستور ایران Ghaffari M (MSc) محسن غفاری 5900319475328460050779 5900319475328460050779 No MSc of Microbiology, Department of Microbiology, Islamic Azad University, Science and Research Branch, Tehran, Iran کارشناس ارشد میکروب‌شناسی، گروه میکروب‌شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی تهران